Opis
Ca' d'Oro to najsłynniejszy pałac weneckiego gotyku, wychodzący na Canal Grande w dzielnicy Cannaregio. Nazwa pochodzi od fasady, która dawniej miała złocone fragmenty w bogatej polichromii, dziś zaginionej. Od 1927 roku mieści muzeum Galleria Franchetti.
Fasada jest asymetryczna: po lewej trzy ażurowe pasy loggii, po prawej mur obłożony marmurami z małymi kwadratowymi oknami. Na dole jest portyk nad wodą, gdzie cumowały łodzie, a w górze krenelaż nawiązujący do Pałacu Dożów.
Na dziedzińcu stoi marmurowa cembrowina studni Bonów z 1427 roku, ze Sprawiedliwością, Męstwem i Miłosierdziem rzeźbionymi na trzech bokach. Portyk na parterze ma posadzkę z dawnych marmurów, zaprojektowaną przez barona Franchettiego.
Wśród dzieł galerii jest Święty Sebastian Andrei Mantegni, jedno z najcenniejszych. Następnie Wenus przed lustrem Tycjana, portret Marcella Durazzo van Dycka, dwa widoki Guardiego i Ukrzyżowanie Jana van Eycka.
Są też resztki fresków Tycjana dla Fondaco dei Tedeschi, z Judytą, i trzy wielkie obrazy Carpaccia i jego pracowni z Historiami Marii. Brązy i rzeźby pochodzą w większości ze zbiorów państwowych.
Pałac zlecił Marino Contarini, kupiec z bogatego rodu dożów, bardziej zdolny w interesach niż w polityce. Grunt należał do Zenów, rodziny jego żony, ale po kłótni musiał go kupić, nie tykając posagu.
Gdy został wdowcem, wezwał dwie pracownie: mediolańczyka Matteo Ravertiego z jego lombardzkimi rzemieślnikami i Wenecjan Giovanniego i Bartolomea Bonów. Pracowali na tym samym budowisku, ale każdy po swojemu.
Contarini dołożył własne pomysły i to widać: skręcone kolumienki na narożach nie łączą się z wieńczeniem, a środek pinakli nie pokrywa się ze środkiem loggii. Fasadę pomalował w 1431 roku malarz Zuanne de Franza złotem, czerwienią, błękitem i czernią.
W kolejnych wiekach pałac przechodził z rąk do rąk i był przebudowywany. Uratował go pod koniec XIX wieku baron Giorgio Franchetti, który go kupił, odrestaurował i przekazał państwu razem ze swoją kolekcją.
Koniecznie zobacz
• Fasadę od strony Canal Grande.
• Cembrowinę studni Bonów.
• Świętego Sebastiana Mantegni.
• Wenus przed lustrem Tycjana.
Czy wiesz, że…?
• Z pracy malarza Zuanne de Franzy, który pokrył marmury i kamienie złotem i kolorami, nie zostało nic.
• Posadzka portyku, o powierzchni 350 metrów kwadratowych, została zaprojektowana i częściowo wykonana przez samego Franchettiego.
Fasada jest asymetryczna: po lewej trzy ażurowe pasy loggii, po prawej mur obłożony marmurami z małymi kwadratowymi oknami. Na dole jest portyk nad wodą, gdzie cumowały łodzie, a w górze krenelaż nawiązujący do Pałacu Dożów.
Na dziedzińcu stoi marmurowa cembrowina studni Bonów z 1427 roku, ze Sprawiedliwością, Męstwem i Miłosierdziem rzeźbionymi na trzech bokach. Portyk na parterze ma posadzkę z dawnych marmurów, zaprojektowaną przez barona Franchettiego.
Wśród dzieł galerii jest Święty Sebastian Andrei Mantegni, jedno z najcenniejszych. Następnie Wenus przed lustrem Tycjana, portret Marcella Durazzo van Dycka, dwa widoki Guardiego i Ukrzyżowanie Jana van Eycka.
Są też resztki fresków Tycjana dla Fondaco dei Tedeschi, z Judytą, i trzy wielkie obrazy Carpaccia i jego pracowni z Historiami Marii. Brązy i rzeźby pochodzą w większości ze zbiorów państwowych.
Pałac zlecił Marino Contarini, kupiec z bogatego rodu dożów, bardziej zdolny w interesach niż w polityce. Grunt należał do Zenów, rodziny jego żony, ale po kłótni musiał go kupić, nie tykając posagu.
Gdy został wdowcem, wezwał dwie pracownie: mediolańczyka Matteo Ravertiego z jego lombardzkimi rzemieślnikami i Wenecjan Giovanniego i Bartolomea Bonów. Pracowali na tym samym budowisku, ale każdy po swojemu.
Contarini dołożył własne pomysły i to widać: skręcone kolumienki na narożach nie łączą się z wieńczeniem, a środek pinakli nie pokrywa się ze środkiem loggii. Fasadę pomalował w 1431 roku malarz Zuanne de Franza złotem, czerwienią, błękitem i czernią.
W kolejnych wiekach pałac przechodził z rąk do rąk i był przebudowywany. Uratował go pod koniec XIX wieku baron Giorgio Franchetti, który go kupił, odrestaurował i przekazał państwu razem ze swoją kolekcją.
Koniecznie zobacz
• Fasadę od strony Canal Grande.
• Cembrowinę studni Bonów.
• Świętego Sebastiana Mantegni.
• Wenus przed lustrem Tycjana.
Czy wiesz, że…?
• Z pracy malarza Zuanne de Franzy, który pokrył marmury i kamienie złotem i kolorami, nie zostało nic.
• Posadzka portyku, o powierzchni 350 metrów kwadratowych, została zaprojektowana i częściowo wykonana przez samego Franchettiego.