Opis
Campanile di San Marco to wieża, która góruje nad placem św. Marka i całą Wenecją: 98,6 metra cegieł, najwyższa budowla w mieście. Wenecjanie nazywają ją «el paròn de casa», gospodarzem domu. Ze szczytu widać całą lagunę.
Ma prostą formę, przypominającą o jej początkach jako wieży obserwacyjnej i latarni: kwadratowy trzon z cegły, z lizenami, o boku 12 metrów i wysokości 50. Wyżej komora dzwonowa, attyka ze skrzydlatym lwem i piramidalny szpic.
Na szczycie stoi złocony archanioł Gabriel, osadzony na obrotowej platformie, więc także wiatrowskaz. W XIV wieku pozłocono iglicę: widać ją było z daleka na Adriatyku, a marynarze witali ją jak gwiazdę.
U podstawy, od strony bazyliki, stoi Loggetta Sansovina, ukończona w 1546 roku. Wcześniej była drewnianą galerią, w której szlachta czekała podczas posiedzeń Wielkiej Rady. Dzisiejsza dzwonnica to rekonstrukcja, a Loggetta została odbudowana razem z nią.
Oryginalna dzwonnica zawaliła się w poniedziałek 14 lipca 1902 roku o 9:53. Przez kilka dni w trzonie rozszerzały się pęknięcia. Nikt nie zginął, poza kotem stróża. Wenecja od razu postanowiła odbudować ją identyczną.
Dzwony wyznaczały rytm życia miasta: oznajmiały początek i koniec dnia pracy i posiedzenia rządu. Z zestawu pięciu dzwonów z 1820 roku ocalała tylko Marangona, największa, która wyznaczała dzień cieślom z Arsenału, «marangoni».
Kłopotem przez wieki była iglica, drewniana: pioruny, a nawet ognisko na cześć zwycięstwa nad Genueńczykami podpalały ją wielokrotnie. Po trzęsieniu ziemi w 1511 roku odbudowano ją z muru. A w 1609 roku Galileusz pokazał stąd swoją lunetę weneckim szlachcicom.
Dziś wjeżdża się windą, która od parteru do komory dzwonowej jedzie 30 sekund. W czasie karnawału dawniej akrobata zjeżdżał ze szczytu po linie do łodzi na basenie: to «lot anioła», który przetrwał dziś jako «lot gołąbka».
Każdy dzwon miał swój sygnał. Jeden bił w południe i oznajmiał początek przerwy, inny, Renghiera, obwieszczał publiczne egzekucje: już w 1355 roku powiązano go z procesem doży Marina Faliera o zdradę. W wielkie święta dzwoniły wszystkie razem.
Koniecznie zobacz
• Komorę dzwonową.
• Loggettę Sansovina.
• Marangonę.
Czy wiesz, że…?
• «Kamień obwieszczeń», krępy kawałek kolumny z porfiru, uratował spod gruzów róg bazyliki.
• Nową dzwonnicę otwarto 25 kwietnia 1912 roku, w dniu św. Marka, tysiąc lat po założeniu dawnej, jak głosi tradycja.
Ma prostą formę, przypominającą o jej początkach jako wieży obserwacyjnej i latarni: kwadratowy trzon z cegły, z lizenami, o boku 12 metrów i wysokości 50. Wyżej komora dzwonowa, attyka ze skrzydlatym lwem i piramidalny szpic.
Na szczycie stoi złocony archanioł Gabriel, osadzony na obrotowej platformie, więc także wiatrowskaz. W XIV wieku pozłocono iglicę: widać ją było z daleka na Adriatyku, a marynarze witali ją jak gwiazdę.
U podstawy, od strony bazyliki, stoi Loggetta Sansovina, ukończona w 1546 roku. Wcześniej była drewnianą galerią, w której szlachta czekała podczas posiedzeń Wielkiej Rady. Dzisiejsza dzwonnica to rekonstrukcja, a Loggetta została odbudowana razem z nią.
Oryginalna dzwonnica zawaliła się w poniedziałek 14 lipca 1902 roku o 9:53. Przez kilka dni w trzonie rozszerzały się pęknięcia. Nikt nie zginął, poza kotem stróża. Wenecja od razu postanowiła odbudować ją identyczną.
Dzwony wyznaczały rytm życia miasta: oznajmiały początek i koniec dnia pracy i posiedzenia rządu. Z zestawu pięciu dzwonów z 1820 roku ocalała tylko Marangona, największa, która wyznaczała dzień cieślom z Arsenału, «marangoni».
Kłopotem przez wieki była iglica, drewniana: pioruny, a nawet ognisko na cześć zwycięstwa nad Genueńczykami podpalały ją wielokrotnie. Po trzęsieniu ziemi w 1511 roku odbudowano ją z muru. A w 1609 roku Galileusz pokazał stąd swoją lunetę weneckim szlachcicom.
Dziś wjeżdża się windą, która od parteru do komory dzwonowej jedzie 30 sekund. W czasie karnawału dawniej akrobata zjeżdżał ze szczytu po linie do łodzi na basenie: to «lot anioła», który przetrwał dziś jako «lot gołąbka».
Każdy dzwon miał swój sygnał. Jeden bił w południe i oznajmiał początek przerwy, inny, Renghiera, obwieszczał publiczne egzekucje: już w 1355 roku powiązano go z procesem doży Marina Faliera o zdradę. W wielkie święta dzwoniły wszystkie razem.
Koniecznie zobacz
• Komorę dzwonową.
• Loggettę Sansovina.
• Marangonę.
Czy wiesz, że…?
• «Kamień obwieszczeń», krępy kawałek kolumny z porfiru, uratował spod gruzów róg bazyliki.
• Nową dzwonnicę otwarto 25 kwietnia 1912 roku, w dniu św. Marka, tysiąc lat po założeniu dawnej, jak głosi tradycja.