Opis
Fondazione Querini Stampalia to jednocześnie biblioteka, dom-muzeum i miejsce nowoczesnej architektury, w szesnastowiecznym pałacu w sestierze Castello. Tu przechodzi się od weneckiego XVIII wieku do Carla Scarpy na jednym piętrze schodów.
Na drugim piętrze znajduje się muzeum, wenecki dom urządzony tak jak w XVIII wieku: meble, żyrandole z Murano, serwis z Sèvres liczący 244 sztuki, instrumenty muzyczne i około czterystu obrazów od XIV do XX wieku, w większości szkoły weneckiej.
Wśród obrazów jest Ofiarowanie w świątyni Giovanniego Belliniego. Najzabawniejsze są prace Pietra Longhiego, trzydzieści płócien, i Gabriela Belli: kronika Wenecji XVIII wieku, z zabawami, regatami, uroczystościami Republiki i scenami polowań na lagunie.
Parter i ogród to dzieło Carla Scarpy, który przeprojektował je w latach 1961–1963: nowy most wejściowy, portego na wystawy i konferencje, zapory przed wysoką wodą i ogród z tyłu z mozaikami Maria Deluigiego.
Koniecznie zobacz, także autorstwa Scarpy, zapory przed wysoką wodą przy wejściu: zanim je zaprojektował, pomieszczeń na parterze przy przypływach nie dało się używać.
Biblioteka na pierwszym piętrze przechowuje około 350 000 tomów, rękopisy, inkunabuły i mapy. Ma jedną szczególną cechę: jest otwarta także wieczorem i w dni świąteczne.
Taka była wola założyciela. W testamencie z 1868 roku szlachcic Giovanni Querini Stampalia, ostatni z rodu i bez bezpośrednich spadkobierców, napisał, że biblioteka ma pozostać otwarta w dni i godziny, w których biblioteki publiczne są zamknięte, a zwłaszcza wieczorem.
Zostawił wszystko, pałac, książki i obrazy, fundacji, której celem jest „kult dobrych studiów”. Od 1997 roku fundacja zamawia też dzieła u artystów współczesnych, wśród nich Josepha Kosutha, Michelangela Pistoletta i Kiki Smith.
Na drugim piętrze znajduje się muzeum, wenecki dom urządzony tak jak w XVIII wieku: meble, żyrandole z Murano, serwis z Sèvres liczący 244 sztuki, instrumenty muzyczne i około czterystu obrazów od XIV do XX wieku, w większości szkoły weneckiej.
Wśród obrazów jest Ofiarowanie w świątyni Giovanniego Belliniego. Najzabawniejsze są prace Pietra Longhiego, trzydzieści płócien, i Gabriela Belli: kronika Wenecji XVIII wieku, z zabawami, regatami, uroczystościami Republiki i scenami polowań na lagunie.
Parter i ogród to dzieło Carla Scarpy, który przeprojektował je w latach 1961–1963: nowy most wejściowy, portego na wystawy i konferencje, zapory przed wysoką wodą i ogród z tyłu z mozaikami Maria Deluigiego.
Koniecznie zobacz, także autorstwa Scarpy, zapory przed wysoką wodą przy wejściu: zanim je zaprojektował, pomieszczeń na parterze przy przypływach nie dało się używać.
Biblioteka na pierwszym piętrze przechowuje około 350 000 tomów, rękopisy, inkunabuły i mapy. Ma jedną szczególną cechę: jest otwarta także wieczorem i w dni świąteczne.
Taka była wola założyciela. W testamencie z 1868 roku szlachcic Giovanni Querini Stampalia, ostatni z rodu i bez bezpośrednich spadkobierców, napisał, że biblioteka ma pozostać otwarta w dni i godziny, w których biblioteki publiczne są zamknięte, a zwłaszcza wieczorem.
Zostawił wszystko, pałac, książki i obrazy, fundacji, której celem jest „kult dobrych studiów”. Od 1997 roku fundacja zamawia też dzieła u artystów współczesnych, wśród nich Josepha Kosutha, Michelangela Pistoletta i Kiki Smith.