Opis
Pałac Dożów przez wieki był centrum władzy Wenecji: rezydencją doży oraz siedzibą rządu i sądów, na nabrzeżu obok bazyliki św. Marka. To arcydzieło weneckiego gotyku, a dziś wielkie muzeum.
Z zewnątrz uderza paradoks: ciężka bryła z inkrustowanych marmurów spoczywa na górze, nad dwiema kondygnacjami smukłych, jak się wydaje, kolumnad. Wenecja nazywała go po prostu «Palazzo»: pozostałe szlacheckie rezydencje to «ca'», czyli domy.
Wchodzi się przez Porta della Carta, w gotyku płomienistym, gdzie doża Francesco Foscari klęczy przed lwem św. Marka. Na dziedzińcu Schody Gigantów, z posągami Marsa i Neptuna dłuta Sansovina, były miejscem koronacji doży.
Wyżej Złote Schody to sklepienie z białych stiuków i płatków złota. Prowadzą do sal władzy: Kolegium, Senatu, Rady Dziesięciu, ze stropami malowanymi przez Veronesego i Tintoretta.
Sala Wielkiej Rady ma ponad 53 metry długości i ani jednej kolumny. Z tyłu, za tronem, Tintoretto wraz z synem Domenikiem namalował Raj, płótno o wymiarach 24,5 na 7,6 metra. Na suficie trzydzieści pięć obrazów opowiada o chwale Republiki.
Pod sufitem biegnie fryz z portretami doży. Jednego brakuje: w miejscu Marina Faliera, doży, który w 1355 roku próbował zamachu stanu i został ścięty, wisi czarna zasłona. Dla Wenecji Republika była ważniejsza od swojego przywódcy.
Na trasie zwiedzania są także więzienia, połączone z pałacem Mostem Westchnień. Studnie, poniżej poziomu wody, były wilgotne i niezdrowe. Ołowiane Cele, pod dachem, mieściły więźniów szczególnych: stąd uciekł Giacomo Casanova.
Pierwszy pałac był zamkiem i wielokrotnie odbudowywano go po pożarach. Pożar z 1577 roku był najgorszy: zniszczył wiele dzieł sztuki, a malarze musieli odmalować sale na nowo. Dlatego portrety doży są prawie wszystkie wymyślone: oryginały spłonęły.
Fasadę od strony Piazzetty zbudowano od 1424 roku z woli doży Francesca Foscariego. Na pierwszym piętrze, w loggii, dwie kolumny z czerwonego marmuru z Werony wskazywały miejsce, z którego odczytywano wyroki śmierci, wykonywane potem między kolumnami św. Marka i św. Todara.
Koniecznie zobacz
• Schody Gigantów.
• Złote Schody.
• Salę Wielkiej Rady.
• Więzienia i Most Westchnień.
Czy wiesz, że…?
• W «lwich paszczach» na ścianach wrzucano donosy o przestępstwach i nadużyciach.
• Po upadku Republiki pałac stał się muzeum.
Z zewnątrz uderza paradoks: ciężka bryła z inkrustowanych marmurów spoczywa na górze, nad dwiema kondygnacjami smukłych, jak się wydaje, kolumnad. Wenecja nazywała go po prostu «Palazzo»: pozostałe szlacheckie rezydencje to «ca'», czyli domy.
Wchodzi się przez Porta della Carta, w gotyku płomienistym, gdzie doża Francesco Foscari klęczy przed lwem św. Marka. Na dziedzińcu Schody Gigantów, z posągami Marsa i Neptuna dłuta Sansovina, były miejscem koronacji doży.
Wyżej Złote Schody to sklepienie z białych stiuków i płatków złota. Prowadzą do sal władzy: Kolegium, Senatu, Rady Dziesięciu, ze stropami malowanymi przez Veronesego i Tintoretta.
Sala Wielkiej Rady ma ponad 53 metry długości i ani jednej kolumny. Z tyłu, za tronem, Tintoretto wraz z synem Domenikiem namalował Raj, płótno o wymiarach 24,5 na 7,6 metra. Na suficie trzydzieści pięć obrazów opowiada o chwale Republiki.
Pod sufitem biegnie fryz z portretami doży. Jednego brakuje: w miejscu Marina Faliera, doży, który w 1355 roku próbował zamachu stanu i został ścięty, wisi czarna zasłona. Dla Wenecji Republika była ważniejsza od swojego przywódcy.
Na trasie zwiedzania są także więzienia, połączone z pałacem Mostem Westchnień. Studnie, poniżej poziomu wody, były wilgotne i niezdrowe. Ołowiane Cele, pod dachem, mieściły więźniów szczególnych: stąd uciekł Giacomo Casanova.
Pierwszy pałac był zamkiem i wielokrotnie odbudowywano go po pożarach. Pożar z 1577 roku był najgorszy: zniszczył wiele dzieł sztuki, a malarze musieli odmalować sale na nowo. Dlatego portrety doży są prawie wszystkie wymyślone: oryginały spłonęły.
Fasadę od strony Piazzetty zbudowano od 1424 roku z woli doży Francesca Foscariego. Na pierwszym piętrze, w loggii, dwie kolumny z czerwonego marmuru z Werony wskazywały miejsce, z którego odczytywano wyroki śmierci, wykonywane potem między kolumnami św. Marka i św. Todara.
Koniecznie zobacz
• Schody Gigantów.
• Złote Schody.
• Salę Wielkiej Rady.
• Więzienia i Most Westchnień.
Czy wiesz, że…?
• W «lwich paszczach» na ścianach wrzucano donosy o przestępstwach i nadużyciach.
• Po upadku Republiki pałac stał się muzeum.