Opis
Scuola Grande di San Rocco to arcydzieło Tintoretta w Wenecji: budynek w dzielnicy San Polo, obok Frari, którego sale pokrywają dziesiątki ogromnych płócien tego samego malarza. Od 1564 do 1588 roku Tintoretto pracował tu, a efekt znaczy dla Wenecji tyle, co Kaplica Sykstyńska dla Rzymu.
Ale czym była «Scuola»? Żadnych ławek ani nauczycieli: było to bractwo świeckich oddane dobroczynności. Bractwo św. Rocha powstało w 1478 roku, a już w 1480 było Scuola Grande.
Zasługa należała przede wszystkim do jego świętego. Roch, urodzony w Montpellier, opiekował się zadżumionymi i wzywano go w czasie epidemii. W 1485 roku jego ciało przybyło właśnie tutaj, a bractwo urosło jeszcze bardziej.
W 1517 roku położono kamień węgielny pod nową siedzibę. Prace trwały około pięćdziesięciu lat i przeszły przez ręce czterech architektów, wśród nich Scarpagnina, który nadał jej fasadę z kolumnami i wielkie schody.
Sale są dwie, po jednej na piętro, plus Sala dell'Albergo. Na parterze Tintoretto opowiedział życie Marii i dzieciństwo Jezusa: Zwiastowanie, Pokłon Trzech Króli, Ucieczkę do Egiptu.
Na piętrze, w Sala Capitolare, sufit ma dwadzieścia jeden kasetonów ze Starego Testamentu, od stworzenia Adama i Ewy po ofiarę Izaaka. Ściany opowiadają Nowy Testament, od Chrztu po Ostatnią Wieczerzę.
W Sala dell'Albergo namalowano Mękę Pańską z wielkim Ukrzyżowaniem. Jest tu też Chrystus niosący krzyż, obraz o niepewnej atrybucji między Tycjanem a Giorgionem.
Na ścianach i szafach prezbiterium przymocowano dwadzieścia cztery płaskorzeźby drewniane Giovanniego Marchioriego, rzeźbione w latach 1741–1743, o życiu św. Rocha.
Na schodach wystawiono dwa wielkie teleri z XVII wieku o zarazie, Antonia Zanchiego i Pietra Negriego. Pierwszy uchodzi za jeden ze szczytów weneckiego malarstwa barokowego.
Na schodach w XVII wieku umieszczono wielkie teleri Zanchiego i Negriego, a kopułę ozdobił freskiem Giovanni Antonio Fumiani, przedstawiając Miłosierdzie. W Sala dell'Albergo są też Zwiastowanie Tycjana i dwa płótna Tiepola, z Abrahamem i aniołami oraz Hagar i Izmaelem.
Koniecznie zobacz
• Sufit Sala Capitolare.
• Ukrzyżowanie.
• Płaskorzeźby Marchioriego.
• Chrystusa niosącego krzyż.
Czy wiesz, że…?
• Sala Skarbca, otwarta w 1899 roku, została zamknięta w czasie I wojny światowej i otwarto ją ponownie dopiero w 2009 roku.
Ale czym była «Scuola»? Żadnych ławek ani nauczycieli: było to bractwo świeckich oddane dobroczynności. Bractwo św. Rocha powstało w 1478 roku, a już w 1480 było Scuola Grande.
Zasługa należała przede wszystkim do jego świętego. Roch, urodzony w Montpellier, opiekował się zadżumionymi i wzywano go w czasie epidemii. W 1485 roku jego ciało przybyło właśnie tutaj, a bractwo urosło jeszcze bardziej.
W 1517 roku położono kamień węgielny pod nową siedzibę. Prace trwały około pięćdziesięciu lat i przeszły przez ręce czterech architektów, wśród nich Scarpagnina, który nadał jej fasadę z kolumnami i wielkie schody.
Sale są dwie, po jednej na piętro, plus Sala dell'Albergo. Na parterze Tintoretto opowiedział życie Marii i dzieciństwo Jezusa: Zwiastowanie, Pokłon Trzech Króli, Ucieczkę do Egiptu.
Na piętrze, w Sala Capitolare, sufit ma dwadzieścia jeden kasetonów ze Starego Testamentu, od stworzenia Adama i Ewy po ofiarę Izaaka. Ściany opowiadają Nowy Testament, od Chrztu po Ostatnią Wieczerzę.
W Sala dell'Albergo namalowano Mękę Pańską z wielkim Ukrzyżowaniem. Jest tu też Chrystus niosący krzyż, obraz o niepewnej atrybucji między Tycjanem a Giorgionem.
Na ścianach i szafach prezbiterium przymocowano dwadzieścia cztery płaskorzeźby drewniane Giovanniego Marchioriego, rzeźbione w latach 1741–1743, o życiu św. Rocha.
Na schodach wystawiono dwa wielkie teleri z XVII wieku o zarazie, Antonia Zanchiego i Pietra Negriego. Pierwszy uchodzi za jeden ze szczytów weneckiego malarstwa barokowego.
Na schodach w XVII wieku umieszczono wielkie teleri Zanchiego i Negriego, a kopułę ozdobił freskiem Giovanni Antonio Fumiani, przedstawiając Miłosierdzie. W Sala dell'Albergo są też Zwiastowanie Tycjana i dwa płótna Tiepola, z Abrahamem i aniołami oraz Hagar i Izmaelem.
Koniecznie zobacz
• Sufit Sala Capitolare.
• Ukrzyżowanie.
• Płaskorzeźby Marchioriego.
• Chrystusa niosącego krzyż.
Czy wiesz, że…?
• Sala Skarbca, otwarta w 1899 roku, została zamknięta w czasie I wojny światowej i otwarto ją ponownie dopiero w 2009 roku.