Opis
Bazylika świętych Jana i Pawła, dla Wenecjan San Zanipolo, to największy kościół Wenecji, w dzielnicy Castello: gotycki gigant o długości ponad 100 metrów, uważany za panteon miasta z powodu wielu doży i znanych postaci, które tu pochowano.
Wszystko zaczęło się, jak mówi legenda, od snu doży Jacopa Tiepola, który w 1234 roku podarował oratorium braciom dominikanom. Bracia zbudowali swój kościół, potem go powiększyli, a w 1430 roku został konsekrowany.
W środku gotyckie sklepienia na wysokości 32 metrów łączą drewniane ściągi, a ogromne walcowate kolumny dzielą trzy nawy. Do XVII wieku nawa była oddzielona chórem braci, potem rozebranym, by zrobić miejsce na uroczystości, na przykład pogrzeby doży.
Ścianę frontową wnętrza zajmują grobowce Mocenigo. Ten doży Pietra, ukończony w 1481 roku przez Pietra i Tullia Lombardo, ukazuje doże stojącego i dumnego, przedstawionego jako już zmartwychwstały. Grobowiec doży Giovanniego, dzieło Tullia Lombardo, jest przykładem nowego smaku renesansowego.
W prawej nawie, nad ołtarzem, Poliptyk św. Wincentego Ferreriusza Giovanniego Belliniego, w dziewięciu polach. W transepcie wielkie gotyckie okno ma witraż na kartonach przypisywanych Vivariniemu, Cimie da Conegliano i Mocettowi.
Kaplica Różańcowa ma sufit z trzema płótnami Veronesego, przeniesionymi z innego kościoła, Umiltà alle Zattere, oraz jednym z jego prezbiterium. W 1867 roku pożar zniszczył oryginalną kaplicę i jej arcydzieła, w tym ołtarz Giovanniego Belliniego i Męczeństwo św. Piotra Tycjana.
W urnie jest to, co zostało ze skóry pewnego człowieka. Należała do Marcantonia Bragadina, weneckiego dowódcy, którego Turcy obdarli żywcem ze skóry po zdobyciu Famagusty. Przybyła tu w 1596 roku, a w 1961 zbadali ją naukowcy.
W sąsiednim budynku, dziś klasztorze, mieściła się Scuola di Sant'Orsola, dla której Carpaccio namalował Opowieści o św. Urszuli, dziś w Gallerie dell'Accademia.
Fasada jest wysoka, schodkowa, z centralną rozetą i sześcioma gotyckimi wnękami, w których stoją niektóre sarkofagi. Portal ma sześć kolumn z marmuru proconnesio, przywiezionych tu w 1459 roku, i trzy iglice w formie tempietto z posągami wielkich świętych dominikańskich.
Koniecznie zobacz
• Grobowce Mocenigo.
• Poliptyk św. Wincentego Ferreriusza.
• Płótna Veronesego.
• Pomnik Bragadina.
Czy wiesz, że…?
• Pozłacany drewniany pomnik konny generała Pompea Giustinianiego nazywany jest «żelaznym ramieniem».
• Kościół jest bazyliką mniejszą od 1922 roku.
Wszystko zaczęło się, jak mówi legenda, od snu doży Jacopa Tiepola, który w 1234 roku podarował oratorium braciom dominikanom. Bracia zbudowali swój kościół, potem go powiększyli, a w 1430 roku został konsekrowany.
W środku gotyckie sklepienia na wysokości 32 metrów łączą drewniane ściągi, a ogromne walcowate kolumny dzielą trzy nawy. Do XVII wieku nawa była oddzielona chórem braci, potem rozebranym, by zrobić miejsce na uroczystości, na przykład pogrzeby doży.
Ścianę frontową wnętrza zajmują grobowce Mocenigo. Ten doży Pietra, ukończony w 1481 roku przez Pietra i Tullia Lombardo, ukazuje doże stojącego i dumnego, przedstawionego jako już zmartwychwstały. Grobowiec doży Giovanniego, dzieło Tullia Lombardo, jest przykładem nowego smaku renesansowego.
W prawej nawie, nad ołtarzem, Poliptyk św. Wincentego Ferreriusza Giovanniego Belliniego, w dziewięciu polach. W transepcie wielkie gotyckie okno ma witraż na kartonach przypisywanych Vivariniemu, Cimie da Conegliano i Mocettowi.
Kaplica Różańcowa ma sufit z trzema płótnami Veronesego, przeniesionymi z innego kościoła, Umiltà alle Zattere, oraz jednym z jego prezbiterium. W 1867 roku pożar zniszczył oryginalną kaplicę i jej arcydzieła, w tym ołtarz Giovanniego Belliniego i Męczeństwo św. Piotra Tycjana.
W urnie jest to, co zostało ze skóry pewnego człowieka. Należała do Marcantonia Bragadina, weneckiego dowódcy, którego Turcy obdarli żywcem ze skóry po zdobyciu Famagusty. Przybyła tu w 1596 roku, a w 1961 zbadali ją naukowcy.
W sąsiednim budynku, dziś klasztorze, mieściła się Scuola di Sant'Orsola, dla której Carpaccio namalował Opowieści o św. Urszuli, dziś w Gallerie dell'Accademia.
Fasada jest wysoka, schodkowa, z centralną rozetą i sześcioma gotyckimi wnękami, w których stoją niektóre sarkofagi. Portal ma sześć kolumn z marmuru proconnesio, przywiezionych tu w 1459 roku, i trzy iglice w formie tempietto z posągami wielkich świętych dominikańskich.
Koniecznie zobacz
• Grobowce Mocenigo.
• Poliptyk św. Wincentego Ferreriusza.
• Płótna Veronesego.
• Pomnik Bragadina.
Czy wiesz, że…?
• Pozłacany drewniany pomnik konny generała Pompea Giustinianiego nazywany jest «żelaznym ramieniem».
• Kościół jest bazyliką mniejszą od 1922 roku.