Opis
Most Rialto to najstarszy kamienny most na Canal Grande i jeden z symboli Wenecji: jeden biały łuk, długi na 48 metrów i szeroki na 22, łączący dzielnice San Marco i San Polo przy targu Rialto. Na nim stoją dwa rzędy sklepików.
Przez wieki był jedynym sposobem przejścia pieszo przez Canal Grande, aż do 1854 roku, kiedy zbudowano most Accademia. Wcześniej był most z łodzi, potem drewniany, z częścią środkową, którą podnoszono, by przepuścić wyższe statki.
Drewniany most miał burzliwe dzieje. W 1310 roku uszkodzili go cofający się buntownicy Bajamonte Tiepolo. W 1444 zawalił się pod tłumem, który zbiegł się, by zobaczyć orszak narzeczonej markiza Ferrary.
W 1503 roku po raz pierwszy zaproponowano most kamienny. Potrzeba było prawie dziewięćdziesięciu lat projektów. Na konkurs wpłynęły propozycje Sansovina, Palladia i Vignoli, wszystkie z wieloma arkadami. Wygrał jednak Antonio da Ponte, z jednym łukiem: wybrany w 1588 roku, most ukończono w 1591.
Łuk ma rozpiętość 28 metrów i wznosi się na 7,5 metra. Pod spodem most podtrzymuje dwanaście tysięcy pali z wiązu. Na górze, wzdłuż pochylni, stoi dwadzieścia cztery sklepiki, po sześć z każdej strony, szerokie na trzy metry każdy.
Most jest pełen szczegółów. Od południa wyrzeźbiono Zwiastowanie, na pamiątkę legendarnej daty założenia Wenecji, 25 marca 421 roku, w dzień Zwiastowania. Po przeciwnej stronie dwie wysokie płaskorzeźby przedstawiają patronów miasta, św. Marka i św. Teodora.
Na bokach, przy pochylniach, dwie tablice przypominają, że most zbudował doża Pasquale Cicogna w 1591 roku, «1170 lat po założeniu miasta».
Z pochylni widać też dwie głowice kolumn pobliskiego Palazzo dei Camerlenghi, związane z legendą: podczas budowy wielu było pewnych, że most się zawali, a dwóch Wenecjan miało się o to założyć, stawiając intymne części własnego ciała. Ich drwiny są tam wyrzeźbione: Republika chciała dać znać, że słyszy wszystko.
Most to nie tylko przejście, ale i miejsce wymiany: zbudowano go obok targu Rialto, a sklepiki na pochylniach, już w XV wieku na moście drewnianym, przynosiły dochód Republice, która wynajmowała je na utrzymanie mostu.
Koniecznie zobacz
• Zwiastowanie.
• Św. Marka i św. Teodora.
• Sklepiki na pochylniach.
Czy wiesz, że…?
• Most zaczął jako «most Monety», bo w pobliżu stała dawna mennica.
• Nazwa Rialto pojawiła się, gdy most związano z targiem.
Przez wieki był jedynym sposobem przejścia pieszo przez Canal Grande, aż do 1854 roku, kiedy zbudowano most Accademia. Wcześniej był most z łodzi, potem drewniany, z częścią środkową, którą podnoszono, by przepuścić wyższe statki.
Drewniany most miał burzliwe dzieje. W 1310 roku uszkodzili go cofający się buntownicy Bajamonte Tiepolo. W 1444 zawalił się pod tłumem, który zbiegł się, by zobaczyć orszak narzeczonej markiza Ferrary.
W 1503 roku po raz pierwszy zaproponowano most kamienny. Potrzeba było prawie dziewięćdziesięciu lat projektów. Na konkurs wpłynęły propozycje Sansovina, Palladia i Vignoli, wszystkie z wieloma arkadami. Wygrał jednak Antonio da Ponte, z jednym łukiem: wybrany w 1588 roku, most ukończono w 1591.
Łuk ma rozpiętość 28 metrów i wznosi się na 7,5 metra. Pod spodem most podtrzymuje dwanaście tysięcy pali z wiązu. Na górze, wzdłuż pochylni, stoi dwadzieścia cztery sklepiki, po sześć z każdej strony, szerokie na trzy metry każdy.
Most jest pełen szczegółów. Od południa wyrzeźbiono Zwiastowanie, na pamiątkę legendarnej daty założenia Wenecji, 25 marca 421 roku, w dzień Zwiastowania. Po przeciwnej stronie dwie wysokie płaskorzeźby przedstawiają patronów miasta, św. Marka i św. Teodora.
Na bokach, przy pochylniach, dwie tablice przypominają, że most zbudował doża Pasquale Cicogna w 1591 roku, «1170 lat po założeniu miasta».
Z pochylni widać też dwie głowice kolumn pobliskiego Palazzo dei Camerlenghi, związane z legendą: podczas budowy wielu było pewnych, że most się zawali, a dwóch Wenecjan miało się o to założyć, stawiając intymne części własnego ciała. Ich drwiny są tam wyrzeźbione: Republika chciała dać znać, że słyszy wszystko.
Most to nie tylko przejście, ale i miejsce wymiany: zbudowano go obok targu Rialto, a sklepiki na pochylniach, już w XV wieku na moście drewnianym, przynosiły dochód Republice, która wynajmowała je na utrzymanie mostu.
Koniecznie zobacz
• Zwiastowanie.
• Św. Marka i św. Teodora.
• Sklepiki na pochylniach.
Czy wiesz, że…?
• Most zaczął jako «most Monety», bo w pobliżu stała dawna mennica.
• Nazwa Rialto pojawiła się, gdy most związano z targiem.